Van het een komt het ander

Wat is het verband tussen een doopvont uit een oud romaans kerkje, vastgebouwd aan een oude boerderij langs de voie verte, en een aantal gipsovens daar zo’n 30 km vandaan?
het verband ligt misschien niet erg voor de hand, maar het is er wel. Nadat we benaderd waren door iemand van de “Association des amis du vieux Berzé (AVB)" (zie ook de vorige blog) lag het voor de hand ook even op die website te neuzen, en daar vond ik onder “Partenaires” een link naar een site die zich blijkbaar bezighield met het inventariseren van romaanse kerken in Bourgondië, “Le site sur l'Art Roman en Bourgogne". En omdat ik zijdelings ook in dat onderwerp ben geïnteresseerd, sloeg ik snel de pagina over “Saône-et-Loire” op.

Na twee maal een “page down” gedaan te hebben zag ik een aantal plaatjes van kerken, waar ogenschijnlijk Chazelle ontbrak. Als je op zo’n plaatje met plaatsnaam eronder klikte, kreeg je een introductie voor je neus, met een korte beschrijving van een kerk, gevolgd door wat foto’s en indien aanwezig nog wat aanvullende informatie. Weliswaar allemaal in het Frans, maar daarom niet minder interessant. Daarna was het een kwestie van doorklikken naar de “Contact” pagina, er achter komen dat de site door een Nederlander, Eduard van Boxtel, wordt gerund en een e-mailtje naar de man sturen dat Chazelle ontbrak op zijn site. Bezint eer ge begint.
Ik kreeg een bijzonder vriendelijk mailtje terug, waaruit bleek dat Chazelle wel degelijk werd genoemd, hoewel er nog geen foto’s van waren. Mijn ongeduld was hier deels schuld aan: als ik nog een paar maal “page down” had gedaan, was ik terecht gekomen in een aantal lijsten waarin (bijna) alle romaanse kerken en kerkjes opgesomd werden, onderverdeeld in een sterrensysteem van 6 tot 1 ster. En daar stond Chazelle inderdaad bij. Na nog wat heen en weer geschrijf besloot ik de man aan een aantal foto’s te helpen van kerken die hij weliswaar in zijn lijst had staan, maar waar hij nog geen foto’s van had.

Bij het doorspitten van mijn foto’s van romaanse kerken kwam ik ook het gehucht Collonges (commune Lournand) tegen, dat bewegwijzerd staat als “Chapelle romane” aan de weg Cluny-Cormatin. In dat kapelletje staat een romaans doopvont dat oorspronkelijk uit een andere kapel (Chapelle de Cotte) was gekomen en nu in Collonges in gebruik is als wijwaterbak. Hoewel de kapel van Collonges zelf niet romaans is, vond Eduard het toch wel een interessant verhaal, zeker toen ik ook nog met een foto van het betreffende vont op de proppen kwam.
Intussen hebben Eduard en ik regelmatig contact gehad over bepaalde foto’s en details, en ik kon hem zelfs attent maken op een onooglijk romaans kapelletje in Cormatin, waar hij nog nooit van gehoord had.
En zo komt van het een het ander. Voor degenen die geïnteresseerd zijn in romaanse bouwkunst biedt de site La Bourgogne Romane een schat aan informatie. En degenen die wat geduldiger zijn dan ik kunnen ook nog wat opsteken over romaanse bouwkunst in het algemeen, de architectuur van Rome, Byzantijnse kerken, romaanse bouwkundige termen in het Frans, en waarschijnlijk nog wel meer, als je tenminste geduld op kunt brengen om te zoeken....

Voor onze eigen website klik hier.

Een afgeleid leven leiden

In Frankrijk is het woord "sosie" een begrip. Het woord betekent dubbelganger, en Frankrijk kent een groot aantal sosies van beroemde en/of geliefde artiesten, zoals Johnny Holiday, Cloclo et les Claudettes, enz. Ze treden op TV op, of in zalen door het hele land, al dan niet play-backend en zijn redelijk tot razend populair, afhankelijk van hun "kwaliteit" als sosie of de populariteit van hun idool.
Onlangs kwamen we in aanraking met iemand die uiterlijk niet op zijn idool lijkt, maar voor de rest volledig teert op de roem van zijn voorbeeld. Het gaat hier om Jean-Claude Blahat, die ooit piano speelde bij Bobby Lapointe (op de foto), die op zijn beurt regelmatig met Georges Brassens optrad in het Parijse cabaret Le Cheval d'Or.
Volgens eigen zeggen kende hij Brassens goed, en heeft hij ooit een chanson van de meester voorgezongen voor Brassens zelf. Voor zijn dood in 1981 gaf Brassens hem een schrift met en aantal chansons die hij nooit had uitgebracht. In 1999, Blahat was toen 55, begon hij op te treden met liedjes van Brassens, en liet hij zelfs een gitaar bouwen bij één van de gitaarbouwers waar de gitaar van Brassens vandaan kwam.

En sindsdien trekt hij door de provincie, met een programma "Blahat chante Brassens". Hoewel hij voorgeeft geen Brassens imitatie te doen, en slechts de jeugd die Brassens nooit heeft gekend een kans wil geven kennis te maken met het werk van de meester, doen zijn intonatie, uitspraak, ritmiek en gitaarspel wel erg sterk aan die van Brassens denken. Net als zijn voorbeeld treedt hij op met als begeleiding een contrabas. Het enige waarin hij erg verschilt van Brassens is zijn uiterlijk; verder rookt hij geen pijp, en is de kwaliteit van zijn gitaarspel en zang wel erg mager vergeleken met die van Brassens. Voor mij hoeft dit soort concerten dan ook niet zo nodig; ik zet dan liever een CD van Brassens zelf op.
Blahat trad op in de kerk van Chazelle, in het kader van "Guitares en Cormatinois".
Na afloop van het concert wordt er door de medewerkers van het festival gezamenlijk met de artiesten gegeten, en daar bleek Blahat een uitstekend causeur te zijn. Maar ook hier waren alle anekdoten die hij vertelde betrokken op Brassens en diens entourage en vrienden. Het was Lapointe voor, en Bourvil en Fernandel na. Onze Franse vrienden waren vol bewondering voor Blahat, en zijn verhalen gingen er bij hen in als Gods woord in een ouderling, maar ik voelde eigenlijk voornamelijk medelijden met de man, die nog steeds volledig teert op een aantal ontmoetingen in het verleden met een echt groot artiest....

Voor onze eigen website klik hier.